Spis treści
Mini tężnie solankowe stały się w ostatnich latach popularnym elementem przestrzeni rekreacyjnych, ogrodowych oraz miejskich stref wypoczynku. Ich działanie opiera się na rozbijaniu solanki na drobne cząsteczki, które wzbogacają powietrze w aerozol jodkowo-bromowy, znany ze swoich korzystnych właściwości zdrowotnych.
Instalacje te – choć wizualnie proste – wymagają precyzyjnego przygotowania technicznego, starannego doboru materiałów oraz umiejętnej eksploatacji. Doskonałym przykładem prawidłowej realizacji jest projekt zrealizowany przez Primario Grande na zamówienie gminy Olsztyn, gdzie mini tężnia została zaprojektowana jako trwała i bezpieczna atrakcja plenerowa, użytkowana przez mieszkańców przez cały sezon.
Mini-tężnie solankowe a teren zewnętrzny
Podstawą budowy funkcjonalnej i trwałej tężni jest właściwy dobór lokalizacji. W Olsztynie konstrukcję posadowiono w miejscu, które pozostaje umiarkowanie przewiewne, ale nie narażone na intensywne podmuchy wiatru; zapewnia to stabilne rozprzestrzenianie aerozolu i większą efektywność inhalacyjną. Zadbano również o odpowiedni dystans od elewacji oraz elementów podatnych na korozję, ponieważ solanka – nawet w niewielkich instalacjach – ma właściwości silnie niszczące w kontakcie z metalami niskiej jakości. Kluczowym kryterium była też dostępność zasilania oraz możliwość serwisowego dostępu do zbiornika solanki i pompy obiegowej.
Dobór materiałów pod kątem tężni osiedlowej
W trakcie projektowania konstrukcji wykonawcy Primario Grande zwrócili szczególną uwagę na dobór materiałów odpornych na degradację wywołaną solą. Szkielet tężni powstał z drewna impregnowanego ciśnieniowo, które zostało dodatkowo zabezpieczone warstwami ochronnymi, natomiast elementy mające styczność z cieczą – jak rynny doprowadzające i elementy montażowe – wykonano ze stali nierdzewnej klasy AISI, charakteryzującej się wysoką odpornością na roztwory solne. Istotną rolę odgrywa również złoże, przez które spływa solanka. W projekcie dla gminy Olsztyn zastosowano gęsto ułożoną tarninę, która najlepiej imituje działanie tężni uzdrowiskowych. Tarninę przycięto do jednolitej długości i ułożono warstwowo, tak aby nie tworzyła pustych przestrzeni utrudniających równomierne rozpraszanie solanki.
-
- Przygotowania do montażu – materiały bazowe
-
- Tworzenie konstrukcji tężni solankowej w Olsztynie
-
- Tworzenie konstrukcji tężni solankowej w Olsztynie
-
- Analiza budowy pod kątem posadowienia
-
- Analiza wykonania wykończeń
-
- Sprawdzenie elementów konstrukcyjnych
-
- Sprawdzenie elementów konstrukcyjnych
-
- Sprawdzenie elementów konstrukcyjnych
-
- Oddanie tężni inwestorowi
-
- Oddanie tężni inwestorowi
Podłoże jest kluczowe dla stabilności mini-tężni
Jednym z najważniejszych etapów montażu było przygotowanie stabilnego podłoża. Konstrukcję osadzono na utwardzonej, wypoziomowanej powierzchni, co zapobiega osiadaniu i odkształceniom mogącym zaburzyć równomierny spływ cieczy. Po ustawieniu i skręceniu ramy wykonawcy przeprowadzili precyzyjne poziomowanie, ponieważ nawet kilkumilimetrowe odchylenia potrafią znacząco zmniejszyć efektywność pracy tężni. Następnie zamontowano rynnę rozprowadzającą, wyposażoną w równomiernie rozmieszczone otwory, dzięki którym solanka spływała na złoże w postaci delikatnych strużek zamiast punktowych strumieni.
Efektywność działania pompy i zbiornika
Serce instalacji, czyli układ pompy i zbiornika, zostało dobrane w oparciu o niezbędną wydajność i odporność na roztwory solne. W konstrukcji zastosowano pompę o wydajności pozwalającej na ciągłą cyrkulację płynu bez ryzyka przegrzewania i bez znacznej utraty ciśnienia. Zbiornik wykonano z tworzywa odpornego na wysokie zasolenie, wyposażono go również w filtr zapobiegający przedostawaniu się zanieczyszczeń do pompy. Po zmontowaniu całego systemu przeprowadzono test próbny z czystą wodą. Pozwolił on sprawdzić szczelność instalacji, równomierność spływu oraz poprawność pracy pompy. Dopiero po zatwierdzeniu testów urządzenie napełniono właściwą solanką o stężeniu 3–5%, uznawanym za najbardziej optymalne dla mini tężni zewnętrznych.
Eksploatacja tężni rozpoczęła się po finalnym odbiorze technicznym. Primario Grande przygotowało dla gminy kompletny plan użytkowy, uwzględniający takie elementy jak częstotliwość uzupełniania solanki, harmonogram czyszczeń oraz zasady konserwacji. W konstrukcjach tego typu nieustannie zachodzą procesy parowania, dlatego konieczne jest bieżące uzupełnianie płynu, a jego pełna wymiana powinna następować średnio co 1–2 tygodnie – częściej, jeśli instalacja pracuje intensywnie lub znajduje się w przestrzeni publicznej. Regularnej kontroli wymagają również rynny i złoże tarninowe, które w naturalny sposób zarastają osadami mineralnymi. W przypadku instalacji miejskich szczególny nacisk położono na dezynfekcję i sezonową wymianę złoża, co zapewnia bezpieczeństwo sanitarne użytkowników.
Mini-tężnia Primario Grande w Olsztynie
Projekt zrealizowany w Olsztynie jest znakomitym przykładem tego, jak powinna wyglądać profesjonalnie wykonana i zamontowana mini tężnia solankowa – od właściwej lokalizacji, przez konstrukcję i materiały, aż po detale techniczne, które decydują o jej trwałości. Primario Grande połączyło tu doświadczenie w realizacji obiektów małej architektury z wiedzą techniczną dotyczącą pracy instalacji solankowych. Dzięki temu mieszkańcy Olsztyna otrzymali estetyczną, bezpieczną i funkcjonalną tężnię, która będzie służyć przez lata, a sam projekt może stanowić wzorcowy model dla kolejnych inwestycji tego typu.